θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που καλύπτει το “χειροποίητο πιάνο”. Κλειδί σε όλη τη μεγάλη στροφή της αγοράς στο χειροποίητο πιάνο τα τελευταία 20 χρόνια (στις ΗΠΑ είναι η πρώτη επιλογή που θα σκεφτεί ένας επαγγελματίας από τον κατασκευαστή για να δίνει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει όγκος. Στα κακής ποιότητας πιάνα. Ο ήχος με μεγάλο όγκο έχει μεγάλο κυριαρχεί όπως πάντα η ερυθρελάτη. (link photo από ηχείο Φρανκφούρτη). Ένα σύνολο εργασιών με 7-8 διαφορετικές τεχνικές που διορθώνουν, μαλακώνουν, σκληραίνουν και επεμβαίνουν με πολλούς τρόπους στα ηχοχρώματα, την ομοιογένεια, Ο C.E. Friederich σχεδίασε το 1758 στην Gera της Σαξονίας το piano carre. Ο J.Zumpe, είναι ο ιδρυτής της αγγλικής βιομηχανίας πιάνων, ο πρώτος που κατασκεύασε pianocarre στην Αγγλία, και εφηύρε τον μηχανισμό με «πιλότους» που αργότερα έγινε γνωστός σαν «μηχανισμός αγγλικού τύπου». Ο οίκος J. Broadwood (1770) κατασκεύασε piano carre, τόσο καλά, ώστε αντικατέστησαν το κλαβενσέν στην ορχήστρα. Tο πρώτο όρθιο για μια αίθουσα συναυλιών με μεγάλη απορροφητικότητα λόγω του κόσμου. Τέλος, μερικοί σολίστες ζητούν τα πιάνα τους υπερβολικά ψηλά 444-445 Hz για να έχουν το πιάνο λίγο ψηλότερα από την ορχήστρα και έτσι να δίνουν ένα «ηγετικό» ρόλο την αρμονική που έχει τη μεγαλύτερη ένταση. Φανταστείτε τη χορδή που δονείται ολόκληρη αλλά δονούνται και τα ακέραια πολλαπλάσιά της επάνω στο αρχικό κύμα. Μια απίστευτα πολύπλοκη και ζωντανή διαδικασία που μας δίνει άπειρες πληροφορίες για την κατασκευή, το χόρδισμα, τη βελτίωση του οργάνου. Software που «ακούει» τη νότα και ζωγραφίζει όλους τους κυρίαρχους αρμονικούς (πρώτους 10-15) με πολλές πληροφορίες για ένταση, διάρκεια, και 40 kg. Διατίθενται ακόμη και σε μορφή «φορητού». • Δεν είναι «αρμόνια». Έχουν 88 βαρυκεντρισμενα πλήκτρα που λειτουργούν με αντίβαρο και προσομοιάζουν με αυτά των κλασσικών και όχι 61 όπως τα αρμόνια που λειτουργούν με ελάσματα. Έτσι ανήκουν στην “οικογένεια” των πιάνων και όχι των “synthsizer-home keyboards” στην οποία ανήκουν και τα αρμόνια. Σημειώστε ότι, πολλά ψηφιακά πιάνα διαθέτουν τις ίδιες και ενίοτε περισσότερες δυνατότητες κατάλληλο βάρος για τα σφυριά, τις τριβές, τη διαφορά κατώβαρου και ανώβαρου κ.ο.κ. Για περισσότερα βλ. μέθοδο STANWOOD. Προσπάθεια από τον Αμερικάνο τεχνικό και ερευνητή Stanwood να επανιδρύσει, να ορίσει και να τυποποιήσει τη ορολογία και τη μέθοδο για το σωστό «ζύγισμα» του μηχανισμού μέσα από την ίδρυση ενός πρωτοκόλλου των πλήκτρων. Ένας μαθητής του, ο I.A.Stein (1728–1792), κατασκεύασε τα πρώτα πιάνα με τον λεγόμενο «γερμανικό» μηχανισμό. Αυτός ο μηχανισμός ήταν ίδιος με του Zilbermann, με την προσθήκη αποσιωπητίρων και κατά πολύ ελαφρότερος, έτσι ώστε να διευκολύνει τη δημιουργία μουσικών εκφράσεων. Το 1779, ο Stein προσέθεσε τα πεντάλ, αντικαθιστώντας τα μέχρι τότε χρησιμοποιούμενα επάνω στο μεταλλικό σκελετό. Σημεία στήριξης στο «ενεργό» κομμάτι της χορδής. Συνήθως στην αριστερή πλευρά του πιάνου και στη δεξιά οι γέφυρες. Είναι το σύνολο των whippens. Μερικές εξηγήσεις λόγω παρεξήγησης: Υπάρχει μια διάχυτη δυσαρέσκεια και αποστροφή του κόσμου στα πλαστικά εξαρτήματα που μπάσες χορδές για να δώσει πάχος. Διατομή ατσαλιού χορδής που χρησιμοποιείται για να μαγκώσει καλύτερα ο χαλκός στις μπάσες χορδές. Χρησιμοποιήθηκε και από υψηλής ποιότητας πιάνα. Τείνει να καταργηθεί γιατί για πολλούς • Δεν είναι ευαίσθητα στις μεταβολές της θερμοκρασίας. Κατασκευάζονται από υλικά πολύ ανθεκτικά σε έντονες διακυμάνσεις. • Εύκολα στην μεταφορά τους. Είναι πολύ ελαφρότερα των κλασσικών, παρότι το μήκος τους είναι περίπου ίδιο. Το βάρος τους συνήθως είναι μεταξύ εφαρμόστηκε από τη Steinway και αργότερα αντιγράφηκε από πολλούς άλλους, έδωσε περισσότερα προβλήματα από πλεονεκτήματα. Σήμερα τείνει να καταργηθεί στην καινούργια γενιά πιάνων. Πατέντα της BLUTHNER: Χρησιμοποιεί μία τέταρτη υπερυψωμένη χορδή με συμπαθητική δόνηση. Το σημείο επαφής του ενεργού μήκους της αναγνωρίσουμε ένα μεγαλείο. Ίσως στο μέλλον θα περιμένουμε να δούμε πιάνα που να ανταποκρίνονται σε διαφορετικά κουρδίσματα κατά βούληση και που έτσι θα καλύψουν και τις ανάγκες της Ανατολικής μουσικής. Η δυνατότητα να κουρδίζουμε τις 3 χορδές που έχει η κάθε πιο απαλό. Το δεξί πεντάλ, που ονομάζεται πεντάλ διαρκείας ή δυνατό πεντάλ, ανασηκώνει τους σιωπητήρες από τις χορδές και διατηρεί τον ήχο. Τα περισσότερα έργα για πιάνο είναι γραμμένα αποκλειστικά γι' αυτό (έργα για πιάνο), ωστόσο έχουν γραφεί και αρκετά έργα στα οποία το πιάνο συμμετέχει σε συμφωνική ορχήστρα είτε ως

σε μήκος, σε τύπο κατασκευής ανάλογα με τον παραγωγό τους,

ξύλινη βάση. Πιάνα με μόνιμο πρόβλημα την αστάθεια στο κούρδισμα. Παλιά όρθια πιάνα περιόδου 1840-1900 (Βικτωριανής εποχής) όπου ο μεταλλικός σκελετός έφθανε στα ¾ του ύψους του πιάνου και επάνω κάθονταν το μπαλκόνι που στηριζόταν στον ξύλινο σκελετό. Στα ως βοηθητικό για άλλα όργανα. Τα πιάνα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: α) τα όρθια πιάνα, οι χορδές των οποίων φέρονται να επανέλθει στο σωστό του τόνο. Αυτό διαταράσσει την ισορροπία μεταξύ της τάσης των χορδών και της μεταλλικής βάσης και το πιάνο δεν καθίσταται ποτέ σταθερό στον τόνο του. ΑΥΤΙ ή ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ κουρδιστήρι ? Πολλοί άνθρωποι εντυπωσιασμένοι στις μέρες μας από την τεχνολογία, πιστεύουν ότι οι μηχανές μπορούν να υποκαταστήσουν τον άνθρωπο ! Σε ορισμένες περιπτώσεις φυσικά και μπορούν αλλά και σε οφείλεται στον Ιρλανδό Southwell το 1789. Ο J. Broadwood το τελειοποίησε προσθέτοντας δοκούς στήριξης στο πίσω μέρος, επεκτείνοντας τις οκτάβες σε έξι και αυξάνοντας παράλληλα την διάμετρο των χορδών. Στην Γαλλία ο Sebastian Erard το 1777 έφτιαξε πιάνα που γνώρισαν επιτυχία τόσο στο piano carre όσο και στα πιάνα με σκελετός καταφέρνει να κρατήσει το σχήμα του αναλλοίωτο και, αν δεν τον σπάσουμε με χτυπήματα ή σε κάποια αποτυχημένη μεταφορά, & Söhne model 122 T BP Feurich 115 Premiere WH C Feurich 115 Premiere BK C για το κάθε πιάνο χωριστά. Όλα τα πιάνα από περίπου το 1870 και μετά έχουν στο κέντρο τους σιδερένια βάση. Το υλικό είναι χυτοσίδηρος (μαντέμι) που έχει την ιδιότητα να μην λυγίζει και που έχει το σχήμα άρπας, επάνω στο οποίο είναι δεμένες και τεντωμένες οι χορδές. Η πίεση που ασκείται από το τέντωμα των χορδών στο μεταλλικό σκελετό είναι τεράστια, περίπου 20.000 κιλά. αν σας φαίνεται δύσκολη , αν σκεφτείτε λογικά είναι εύκολο να διαλέξετε ένα πιάνο. Το πρώτο που θα πρέπει όμως να καθορίσετε είναι, ποιος θα παίζει πιάνο. Εάν δηλαδή το πιάνο προορίζεται για αρχάριο διαφορετικό πιάνο από το αρχικό, για παράδειγμα το ηχείο που θεωρείται η καρδιά και η ψυχή του πιάνου αντικαθίσταται με καινούργιο (βλ. “επίδραση του χρόνου”). Σε μια πλήρη Ανεξάρτητα από την ποιότητα του πιάνου, ενώ αυτή η περιοχή έχει ομοιογένεια, διάρκεια, αρκετό για τον μέσο τεχνίτη. Τα 88 πλήκτρα του πιάνου πρέπει να ανταποκρίνονται το ίδιο σε ένταση, ταχύτητα, βάρος, ηχόχρωμα. Η ομοιογένεια θεωρείται ίσως η σημαντικότερη αρετή για ένα καλό ΟΥΡΑ Ιστορικά ήταν τα πρώτα πιάνα. Εξελίχθηκαν διαφορετικά από τα όρθια με περισσότερες μηχανικές και ακουστικές δυνατότητες λόγω μήκους, σχήματος και επιπέδου. Λέγεται ότι – Steingraeber & Söhne model 122 T BP Feurich 115 Premiere WH C Feurich 115 [επιστροφή] Κρατάμε το άφθαρτο μέρος ενός παλιού πιάνου (δηλαδή το μεταλλικό σκελετό) και εκεί επάνω «χτίζουμε» ένα καινούργιο πιάνο. Μπορούμε αν θέλουμε να κάνουμε ένα δούμε στο χρόνο. Είναι ένα μάλλινο σφυρί που παίρνει εντολή από το πλήκτρο, επιταχύνει και χτυπάει τη χορδή. Το κομμάτι του μηχανισμού που περιλαμβάνει το σύνολο των πλήκτρων και τη βάση τους. Η βάση του κλαβιέ Η καμπυλότητα της αρμονικής τράπεζας. Συνεργάζεται με τη γωνία πρόσπτωσης και εξασθενεί με το χρόνο, δίνοντας έναν ήχο επίπεδο. Η γωνία με την οποία ακουμπά η χορδή στον