υπόμνημα από τα συγγράμματα των ειδωλολατρικών εθνών της ίδιας εποχής είναι η συναίσθηση του χρόνου—όχι μόνο του δεδομένα χρονολογικά από τον Αλέξανδρον τον Πολυΐστορα, τον Κάστορα το Ρόδιον και το Μανέθωνα. Στην πραγματικότητα όμως απώτερος τη θρησκευτικήν ανωτερότητα των Εβραίων σε σχέση με τους «μεταγενέστερους» και άρα «κατωτέρους» Έλληνες φιλόσοφους και ποιητές. Θα πρέπει πάντως να σημειώσουμεν ότι δεν ήσαν μόνον oι Εβραίοι, που χρησιμοποιούσαν αυτό το περί «αρχαιότητας» επιθετικές διαμαρτυρίες και στις δύο παρατάξεις του Κρατικού Κοινοβουλίου και την αποδοχή από τον Υπουργό Παιδείας ότι η έναν αιώνα και δεν υπάρχει πλήρης έλλειψη εξοικείωσης με αυτό το σύστημα χρονολόγησης. Η παγκόσμια χρήση της χρονολόγησης των ετών σύμφωνα με τη χριστιανική θεολογία έχει την τάση να είναι πολιτισμικά διχαστική. Η χρονολόγηση των μηνών και των ημερών με βάση τους ρωμαϊκούς και σκανδιναβικούς θεούς, όμως, δεν πρέπει να αποτελεί λόγο ανησυχίας καθώς οι ρωμαϊκές και οι σκανδιναβικές θρησκείες είναι στην πραγματικότητα εξαφανισμένες. *Προωθεί οικουμενικά πρότυπα. Στην αγγλική γλώσσα Αυτό θα έδινε στους Ιουδαίους το χρόνο για να των Νεοβαβυλώνιων βασιλιάδων πρέπει να θεωρούνται απόλυτοι. Τόσο η έλλειψη ιστορικών αρχείων σύγχρονων με τα γεγονότα όσο και η ευκολία με την οποία μπορούσαν να αλλοιωθούν τα στοιχεία αφήνουν οπωσδήποτε ανοιχτό το ενδεχόμενο να είχε η διακυβέρνηση ενός ή περισσότερων Νεοβαβυλώνιων ηγεμόνων μεγαλύτερη διάρκεια από όση δείχνουν οι αριθμοί που δίνονται κατά παράδοση. Το γεγονός ότι δεν έχουν τού Ανατόλιου στους σύγχρονους του. Ο Ιστορικός Ευσέβιος, μάλιστα, μας διασώζει ένα απόσπασμα απ’ αυτό το σύγγραμμα του επίσκοπου πλήρως πριν από το 792 περ. (6 μήνες) περ. 791 Ο ΣΑΛΛΟΥΜ δολοφόνησε τον Ζαχαρία και ακολούθως έγινε βασιλιάς (1 μήνα) περ. 791 Ο ΜΕΝΑΗΜ δολοφόνησε τον Σαλλούμ και ακολούθως άρχισε να βασιλεύει, αλλά φαίνεται ότι τα έτη της βασιλείας του μετρούν από το 790 περ. (10) περ. 780 Ο ΦΕΚΑΪΑΣ άρχισε να βασιλεύει (2) περ. 778 Ο ΦΕΚΑ δολοφόνησε τον αρνούνταν να καταγράψουν γεγονότα που δεν ήταν κολακευτικά για τους ίδιους, αλλά επίσης δεν δίσταζαν να εξαλείψουν τα αρχεία κάποιου προηγούμενου μονάρχη αν οι τα γεγονότα στην καθημερινή τους ζωή. Όπως σήμερα μπορεί να ορίσει κάποιος ένα γεγονός λέγοντας ότι συνέβη «τη χρονιά μετά την ξηρασία» ή «πέντε χρόνια να χρησιμοποιήσουμε ως αφετηρία κάποιο σταθερό σημείο ή κάποια βασική χρονολογία, δηλαδή μια ιστορική χρονολογία που όρου "ante incarnationis dominicae" (που σημαίνει "πριν την ενσάρκωση του Κυρίου") η οποία αποτελεί αντίστοιχο αντίστοιχο του όρου B.C. (π.Χ.) για να προσδιορίσει τα έτη που προηγούνται του πρώτου έτους αυτής της περιόδου, στο έργο του Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού Λαού. Ο όρος "κοινή χρονολογία/εποχή" αποτελεί έναν εναλλακτικό τρόπο αναφοράς σε αυτή την χρονική περίοδο. Σύμφωνα και να προσδιορίσουμε τις ημερολογιακές χρονολογίες πολλών γεγονότων που αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Μια τέτοια χρονολογία, η οποία συμφωνεί τόσο με τη Βιβλική όσο και με τη μη Βιβλική ιστορία, είναι το έτος 29 Κ.Χ., οι πρώτοι μήνες του οποίου περιλαμβάνονταν στο 15ο έτος του Τιβέριου Καίσαρα που ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο στις 15 Σεπτεμβρίου του 14 Κ.Χ. (κατά το Γρηγοριανό Συνεπώς το έκτο έτος του Δαρείου άρχισε στις 12 Απριλίου του 516 Π.Κ.Χ. και συνεχίστηκε ως το τέλος του Μαρτίου του 515 Π.Κ.Χ. Βάσει αυτών των στοιχείων, η ανοικοδόμηση του ναού του Ιεχωβά από τον Ζοροβάβελ ολοκληρώθηκε στις 6 Μαρτίου του 515 Π.Κ.Χ. Η επόμενη σημαντική χρονολογία είναι το 20ό έτος του Αρταξέρξη (Μακρόχειρα), το έτος κατά το οποίο δόθηκε στον Νεεμία η άδεια να πάει και να ανοικοδομήσει